15-12-04

 Blijf voor op elk afscheid, alsof het al achter je lag

 

Blijf voor op elk afscheid, alsof het al
achter je lag, zoals de winter die net voorbij is.
Want tussen al deze winters, is er één zo eindeloos
dat enkel door winter te worden je hart het zal overleven.

Wees voorgoed dood in Eurydice - en met des te meer vreugde
verrijs in het naadloze leven dat door je lied wordt verkondigd
Hier in het oord van verval, tussen vluchtige dagen
wees de kristallen vaas die stukvalt voor ze klínkt

Wees en tegelijk ken de grote leegte waar alle díngen beginnen
de oneindige bron van je eigen meest intieme trilling
en wel zo dat je, voor deze ene keer een feilloze opmaat kunt geven

Aan alles dat opgebruikt is en alles dat stemloos is, het zwijgen opgelegd
al die schepselen in 's werelds volle voorraden, de onnoembaar velen,
vervoeg ze vreugdevol en trek een streep over de optelling.

 Sonnetten van Orpheus, Rilke

 



20:57 Gepost door H | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.